Vermist

Als je toch in de stad bent,
geef me dan maar op
als vermist of zo.

Ze zullen in ieder geval
medelijden met je hebben.

Geef me op als verloren zoon,
met kenmerken die je allang
bent vergeten. Verzin iets.

Zeg: het is zo’n verliezer die
het toch nooit goed kan doen.
Zeg: ik mis hem niet, maar
ik moest wat. Ze zullen je
koffie geven en een schouderklop
en meer van dat soort dingen.

Ik blijf wel weg tot je me vindt.
Tot ik mezelf vind.
Tot ik vind dat
ik weg kan
blijven.

Reacties zijn gesloten.